Geweldig boek, maar die titel...?
31 01 08 - 06:46 |
"Wie is hier nu eigenlijk de baas?", vraagt schrijver Ben Kuiken zich hardop af en schrijft vervolgens een ontzettend leuk en lezenswaardig boek over de relatie tussen filosofie, management en de tegenwoordige tijd. Maar de vraag uit de titel is nauwelijks beantwoord.
En eerlijk gezegd: mij maakt het ook niet zoveel uit wie er nu de baas is. Want, omgekeerd evenredig aan voorrang in het verkeer, pakt de 'baas' deze titel op basis van ambitie, een verlangen, aanwezige karaktereigenschappen of misschien de ruimte die wordt gelaten door derden. Wel heel erg leuk en interessant is de constante teruggang naar grote denkers, filosofen, mooie uitspraken uit onze rijke geschiedenis en het verband dezes met actuele zaken. Het huidige management heeft absoluut veel te halen in het verleden en is zich daar ook zeker niet altijd van bewust.
Zo wordt er in 'Wie is hier nu eigenlijk de baas' een nadrukkelijke koppeling gemaakt met een aantal vooraanstaande Oosterse geloven en wetenschappen. Het Zenboedhisme, Confucianisme, Taoïsme en het Hindoeïsme en de gevolgen en invloeden die deze leren hebben gehad (of hebben kunnen hebben) op bijvoorbeeld de Aziatische manager. Maar ondanks deze invloeden, komen de managers er niet altijd even goed vanaf bij Ben Kuiken. Schrijnend voorbeeld blijft natuurlijk het onderzoek, waar medewerkers beduidend minder tevreden en content zijn met hun manager, dan dezelfde manager met zichzelf.
De mooiste quote in het boek, komt van Socrates (De Staat) en gaat als volgt:
Socrates: "Heeft het volk niet altijd de gewoonte één leider te kiezen? Die wordt dan in de watten gelegd en groot gemaakt."
Glaukon: Ja, dat is de gewoonte."
Socrates: "In elk geval is het duidelijk, dat wanneer ergens een dictator opstaat, die éérst zo'n leider moet zijn geweest".
Aanvullend aan de gehanteerde schrijf- en presentatiewijze, wordt tussentijds het algemeen kennisniveau van de lezer opgetild. Door korte beschijvingen te geven van een aantal nadrukkelijk genoemde filosofen, gelardeerd met een anekdote, een andere vinding of standaardwerk, merkte ik dat mijn gulzigheid naar geschiedenis in het algemeen en filosofie in het bijzonder, weer enorm werd aangewakkerd.
Kortom: zoals beschreven, "de filosofie lost niets op, maar zet slechts aan tot denken". Ben Kuiken beantwoordt weinig vragen (al geeft hij gelukkig wel indien van toepassing zijn eigen mening), maar zet in lijn met zijn medefilosofen aan tot denken, fantasie, bewustzijn, relativering en dus een spiritueel hoger niveau. En dat lijkt me direct een aardige aanvulling voor al diegenen die de titelvraag graag met 'ik' willen beantwoorden.
Trackback link:Zet Javascript aan om een Trackback URL te genereren